SOCIAL STYLE® Eğitimi 

Yeni bir ekip üyesi — Analitik *(Analytical)* tarzlı biri — işe başlar. İlk toplantıda sessiz kalır, çünkü Analitik tarzlı biri veri olmadan konuşmaz. Ama yönetici onu "içine kapanık ya da ilgisiz" olarak etiketler. Bir başkası hızlı karar verir, direkt konuşur — diğerleri bu davranışı "kibirli" bulur. Daha ilk 10 günde yanlış izlenimler oluşur. Ve bu izlenimler aylarca — bazen yıllarca — düzeltilmez. Kimse bu etiketlerin yanlış olduğunu bilmiyor — çünkü kimse stil farkını okuyamıyor. İlk izlenim bir kez yerleşti mi, artık veri değil algı yönetiyor.

Yönetici ekibindeki çalışanı yanlış anlar, çalışan yöneticisini yanlış anlar — ve her ikisi de önyargıyla davranmaya devam eder. Çalışan iş arkadaşından uzaklaşır, zihnen ayrılır. Satışçı müşterisini yanlış okur, fırsat kaçar. 10 ay içinde bu yanlış anlamalar ve uyumlanamama örüntüleri her tarafa yayılır. Ölçülmeyen ama herkese kaybettiren görünmez bir maliyet. Toplantılarda bazı sesler artık duyulmaz oluyor — kim konuşur, kim susar, alışkanlığa dönüşüyor. Ekip teknik olarak çalışıyor ama gerçek potansiyelinin çok altında.

Organizasyon kendi stiline benzeyenleri terfi ettirir, farklı tarzlıları dışlar. Liderlik kadrosu giderek tek tipleşir. Farklı perspektifler sistematik olarak elenmiş olur. Tıpkı bağışıklık sistemi gibi, şirketteki çalışanlar da farklı olan her şeye savaş açan toksik bir kültür inşa eder. Bilinmeyene tahammülü olmayan bir kadro. En iyi yetenekler — özellikle farklı stildekileri — kendini anlayan organizasyonlara gider. Geride kalanlar ise "burada işler böyle yürür" der. Bu 10 yılın faturası ise: kaybedilen insanlar, kaybedilen fırsatlar, kaybedilen rekabet gücü.