Everything DiSC® Workplace

Farklı görüşünü dile getiren çalışan farkında olmadan bir test yaşıyor. Şirketin tepkisi her şeyi söylüyor: sözü mü kesildi, susturuldu mu, görmezden mi gelindi? Diğer çalışanlar da devreye giriyor — "burada işler böyle yürümez" mesajını ince ya da kaba bir şekilde iletiyor. Çalışan 10 günde "burada nasıl biri olması gerektiğini" öğreniyor.

Çalışanlar sessiz bir karar noktasına geliyor: ya beklenen kişi ol, ya kendin ol. Bir kısmı istenen davranışları sergilemeye başlıyor — içten değil, zorunluluktan. Bir kısmı sessiz istifaya geçiyor. Ama susmaya çalışsalar da davranışları onları ele veriyor.İşe alım ekibi boşa çalışıyor: "çeşitlilik ve kapsayıcılık" vaadiyle seçilen yeni çalışan, ilk farklı davranışında içerideki yapı tarafından törpüleniyor. Şirket aradığı insanı buluyor ama tutamıyor. Sonunda "doğru insanları bulamıyoruz" diye dert yanıyor — oysa sorun işe alımda değil, farklılıklara olan tahammülsüzlükte. Bu kısır döngü zamanla employer branding'e de zarar veriyor.

Organizasyon kültürü belirli bir stile göre şekilleniyor — genellikle üst yönetimin baskın stiline. Diğer stillerdeki çalışanlar "uymayan" olarak görülüyor ve eleniyor. Geriye tek tip düşünen, yaratıcılıktan yoksun, kırılgan bir ekip kalıyor — yenilik yok, çeşitlilik yok, rekabet gücü yok.